Historia piernika

Pierwotnie nazwa piernik dotyczyła zachowanego imbiru.
Mówi się, że piernik został przywieziony do Europy w 992 roku przez mnicha ormiańskiego Grzegorza z Nikopolis.
W 13 wieku piernik przybył do Szwecji przywieziony przez niemieckich imigrantów. Kroniki historyczne podają, że szwedzkie zakonnice wykorzystywały pierniki w celu łagodzenia niestrawności.
Pierwszy udokumentowany handel piernikami pochodzi z 17 wieku, były one wtedy sprzedawane w klasztorach, aptekach i rynkach. W średniowiecznej Anglii piernik miał właściwości lecznicze. Sto lat później miasteczko Market Drayton w Shropshire w Wielkiej Brytanii stało się znane z piernika, który do dzisiaj z dumą prezentuje się jako znak powitalny miasta. Pierwsze wzmianki o piernikach wypiekanych w mieście datowane są na 1793 rok, choć prawdopodobnie było to robione wcześniej, ponieważ imbir był obecny w sklepach od lat czterdziestych. Piernik stał się dostępny w XVIII wieku.
Ciasto to przybyło do obu Ameryk wraz z osadnikami z Europy. Melasa, która była tańsza od cukru, wkrótce stała się głównym składnikiem tego wypieku. Pierwsza amerykańska książka kucharska American Cookery autorstwa Amelii Simmons zawierała siedem różnych przepisów na pierniki.
Od tego czasu przepis na pierniczki (https://delektujemy.pl/przepisy-na-ciasta/pierniki-i-pierniczki/) stale ewoluował.
W Anglii piernik może odnosi się do tortu lub typu ciasteczka (herbatnika zrobionego z imbiru). Również w formie biszkoptowej ma postać piernika. Dzisiaj jednak są one zazwyczaj serwowane w okresie Bożego Narodzenia.
W Stanach Zjednoczonych piernik jest czasami nazywany “tortem piernikowym” lub “tortem imbirowym”.
W Holandii i Belgii miękki i kruchy piernik funkcjonuje pod nazwą “peperkoek”, “kruidkoek” lub “ontbijtkoek”. Jest popularnie serwowany w porze śniadania lub w ciągu dnia w postaci grubych plastrów, często zwieńczony masłem.
W Niemczech piernik ma dwie postacie: miękką formę o nazwie Lebkuchen i cięższą postać ciastka, kojarzoną szczególnie z karnawałami i rynkami ulicznymi, takimi jak rynki bożonarodzeniowe, które występują w wielu miastach niemieckich. Ciężki piernik wykonany jest w ozdobnych kształtach, które następnie są ozdobione słodyczami i lodem. Tradycja cięcia pierników w różnych kształtach ma wiele innych form i istnieje w wielu krajach.
W Szwajcarii piernik znany jako “biber” to zazwyczaj prostokątny tort z piernika z wypełnieniem marcepanowym o grubości 2 centymetrów.
Piernikowe wyroby cukiernicze w Rosji nazywają się “pryaniki”, nazwa ta pochodzi od starego rosyjskiego słowa “pieprz”. Klasyczny rosyjski piernik jest przygotowany z mąki żytniej, miodu, cukru, masła, jaj i różnych przypraw.
W Polsce również znane są pierniki. Niektóre miasta mają tradycyjne style regionalne. Takim miejscem jest Toruń. Tradycyjny polski piernik jest produkowany od średniowiecza w Toruniu.
Oryginalny przepis na piernik wymaga, aby przygotowane ciasto leżakowało kilka tygodni zanim będzie można je zjeść. Ze względu na tę trudność w przygotowaniu wiele osób wykorzystuje do wykonania ciasta przepis na babke.

VN:F [1.9.22_1171]
Oceny: 10.0/10 (1 głosy)
VN:F [1.9.22_1171]
Ocena: 0 (z 0 głosów)