Weselne zwyczaje

Potrawy weselne to duże wyzwanie, ale też szansa na pokazanie sztuki gotowania. Zazwyczaj wynajmuje się osoby, które przyrządzają dania na weselu. Czasami zdarza się, że panna młoda też zamierza pochwalić się przygotowaniem wybranego dania weselnego. Na weselu oprócz mięs podawano potrawy z ryb, owoce, słodycze, ciasta, przede wszystkim zaś wielkie ilości alkoholu, jak twierdzili cudzoziemcy podczas wesel goście jedli raczej niewiele natomiast pili bardzo dużo wznosząc ogromną liczbę tostów. Był to obyczaj raczej sfer zamożnych w grupach uboższych możliwość skonsumowania znacznejBukiet weselny ilości smakołyków wykorzystywano w pełni co stanowiło kontrast w stosunku do skromnego codziennego wyżywienia. Wesele musiało trwać tak długo, żeby zadowolić wszystkich, zaś uroczyste poprawiny i zasiedliny lub przenosiny mogły się przeciągnąć z małymi przerwami nawet do kilku tygodni. Weselna drużyna miała wiele obowiązków – aranżowania i wprawiania w ruch wszystkie obrzędowe akcje weselne. Jej pierwszym zadaniem było zapraszanie gości, dlatego członków drużyny weselnej, najczęściej starszego drużbę z pomocnikiem lub dwóch wyznaczonych drużbów, zwano “pytacami” lub “prosacami”. To oni odświętnie ubrani – w wieńcach wokół czapek, przepasani przez ramie barwnymi chustami – obchodzili, a dla większego splendoru objeżdżali konno domy gości i w imieniu państwa młodych i ich rodziców.

 

Wesele to oczywiście kosztowny, wielodniowy ceremoniał z muzyką i tańcami, ze skomplikowanym programem tradycyjnych obrzędów magicznych, nawiązujących często do dawnych wyobrażeń idealnego małżeństwa nieba z ziemią. A każdy następny wiek przynosił coś nowego, o coś wzbogacał ceremoniał. Istotne znaczenie miało tez pochodzenie młodych. Takie tradycje są często przenoszone do naszych czasów, szczególnie na wsiach.

VN:F [1.9.22_1171]
Oceny: 6.9/10 (15 głosów)
VN:F [1.9.22_1171]
Ocena: 0 (z 0 głosów)